May 06

 மனதில் பதிக்க

அகமகிழ்ந்து ஆண்டவரது இல்லத்திற்குப் போவோம். திருப்பாடல்கள்-122: 1 

Let us go rejoicing to the house of the Lord. Psalm-122:1

                                                            மனதில் சிந்திக்க

வழிபாடு என்பது ஒரு கடமையல்ல, மாறாக அது ஒரு மகிழ்ச்சி என்பதை இந்த சங்கீதம் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. தேவாலயத்திலோ அல்லது தனிப்பட்ட ஜெபத்திலோ, இறைவனின் சன்னிதிக்குள் நாம் பிரவேசிக்கும்போது, அதை ஒரு நன்றியுணர்வுடனும் மனமுவந்த இதயத்துடனும் செய்ய வேண்டும். வழிபாடு என்பது இறைவனுடன் நாம் கொள்ளும் தனிப்பட்ட சந்திப்பாக மட்டுமல்லாமல், அவருடைய நன்மைகளை நாம் அனைவரும் இணைந்து கொண்டாடும் ஒரு கொண்டாட்டமாகவும் அமைகிறது. நாம் இறைவனிடம் மிகுந்த ஆர்வத்துடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் வருகிறோமா, அல்லது வெறும் சடங்கு ரீதியாக வருகிறோமா?

The psalm reminds us that worship is a joy, not a duty. Entering God’s presence whether in church or prayer should be done with a grateful and willing heart. Worship becomes not only a personal encounter with God but also a shared celebration of His goodness. Do we come with eagerness and joy, or out of routine?

-- Fifth Wednesday in Easter- Cycle 2