Apr 17

 

மனதில் பதிக்க

இயேசு அப்பங்களை எடுத்துக் கடவுளுக்கு நன்றி செலுத்தி அமர்ந்திருந்தோருக்குக் கொடுத்தார். - யோவான் 6:11

Then Jesus took the loaves, gave thanks, and distributed them to those who were reclining. - John 6:11

                                                       மனதில் சிந்திக்க

தாராள மனதுடன் நம்மிடம் உள்ளதை நாம் அர்ப்பணிக்கும்போது, அவர் அதைத் தேவையை விட அதிகமாகப் பெருக்குகிறார். நமது "குறைவை" அவர் "நிறைவாக" மாற்றுகிறார். நம்மிடம் உள்ள பற்றாக்குறையை எண்ணிக் கவலைப்படுவதை விட்டுவிட்டு, அவருடைய அளவில்லாத ஆசீர்வாதத்தில் வாழத் தொடங்குவோமா?

When we offer what we have with a generous heart, He multiplies it to exceed the need, turning our "not enough" into more than enough. Shall we stop relying on our own scarcity and start living in His abundance?

-- Friday of the second week of Easter - Cycle 2

Apr 16

 

மனதில் பதிக்க

மேலிருந்து வருகிறவர் எல்லாவற்றிற்கும் மேலானவர்; பூமியிலிருந்து வருகிறவன் பூமியைச் சேர்ந்தவன், பூமியைச் சேர்ந்தவைகளைப் பேசுகிறான்.— யோவான் 3:31

The one who comes from above is above all. The one who is of the earth is earthly and speaks of earthly things. -  John 3:31

                                                        மனதில் சிந்திக்க

உலக வாழ்க்கை, கஷ்டங்கள் நிறைந்ததாக இருந்தாலும், இயேசுவோடு நாம் கொள்ளும் உறவு இருண்ட காலங்களிலும் நமக்கு நம்பிக்கையைத் தருகிறது. எனவே, உலக காரியங்களுக்கு முதலிடம் கொடுப்பதை நிறுத்திவிட்டு, நம் கவனத்தை இயேசுவின் மீது திருப்புவோமா? 

Even though life on earth is full of limits and hardships, connecting with the one from above gives us hope even in our darkest moments, should we stop prioritizing earthly things and put our focus on Jesus instead?

-- Thursday of the second week of Easter -Cycle 2

Apr 15

 

மனதில் பதிக்க

உண்மைக்கேற்ப வாழ்பவர்கள் ஒளியிடம் வருகிறார்கள். இதனால், அவர்கள் செய்யும் அனைத்தையும் கடவுளோடு இணைந்தே செய்கிறார்கள் என்பது வெளியாகும். - யோவான் 3:21

But whoever lives the truth comes to the light, so that his works may be clearly seen as done in God. - John 3:21

                                                         மனதில் சிந்திக்க

இந்த ஒளியை நாம் ஏற்று வாழும்போது, நம் வழியாக இறைவனின் திருமுன்னிலை வெளிப்படுகிறது; இது மற்றவர்களும் தங்கள் உள்ளத்து இருளைக் களைந்து, உண்மையான விசுவாசத்துடன் வாழத் தூண்டுகோலாக அமைகிறது. நம்மைச் சூழ்ந்திருப்பவர்களின் வாழ்வில் இறைவனின் ஒளி இன்னும் மேலோங்கி நிற்க, நாம் எவ்விதம் சான்றுகளாகத் திகழலாம்?

By embracing this light, we allow God’s presence to radiate through our lives, empowering others to step out of the shadows and pursue a journey of authentic faith. How can we more intentionally let His presence shine through us to touch the lives of those we encounter?

-- Wednesday in the second week of Easter - Cycle 2

Apr 14

 

மனதில் பதிக்க

தம் ஒரே மகன் மீது நம்பிக்கை கொள்ளும் எவரும் அழியாமல் நிலைவாழ்வு பெறும் பொருட்டு அந்த மகனையே அளிக்கும் அளவுக்குக் கடவுள் உலகின்மேல் அன்பு கூர்ந்தார். - யோவான்3:16

For God so loved the world that he gave his only Son, so that everyone who believes in Him might not perish but might have eternal life. - John 3:16

மனதில் சிந்திக்க

இயேசுவின் மூலம் கடவுள் நமக்கும் அவருக்குமான இடைவெளியைக் குறைத்தார். இது நமது தகுதியால் அல்ல, அவருடைய கிருபையால் நமக்குக் கிடைத்த பரிசு. அழிவிலிருந்து நம்மைப் பாதுகாத்து நித்திய ஜீவனைத் தரும் இந்த அன்பு, மற்றவர்களையும் நாம் நிபந்தனையின்றி நேசிக்கத் தூண்டுகிறதல்லவா?

God bridged the gap between humanity and divinity by giving His Son, Jesus. This gift offers eternal life to everyone who believes—not as a reward for merit, but as an act of pure grace that rescues us from perishing

can we let His example inspire us to love others just as unconditionally?

-- Tuesday of the second week of Easter - Cycle 2

Apr 13

 

மனதில் பதிக்க

இயேசு அவரைப் பார்த்து, "ஒருவர் தண்ணீராலும் தூய ஆவியாலும் பிறந்தாலன்றி இறையாட்சிக்கு உட்பட இயலாது என உறுதியாக உனக்குச் சொல்கிறேன்." யோவான் 3:5

Jesus answered, “Very truly I tell you, no one can enter the kingdom of God unless they are born of water and the Spirit. John3:5

மனதில் சிந்திக்க

காற்று கண்ணுக்குத் தெரியாவிட்டாலும் அதன் விளைவுகள் மறுக்க முடியாதவை; அதுபோலவே தூய ஆவியார் நமக்குள்ளே வல்லமையுடன் செயல்படுகிறார். நமது அன்றாட வாழ்வில் இறைவன் தரும் தெய்வீகத் தூண்டுதல்களுக்கு ஏற்ப, நமது சொந்தத் திட்டங்களிலிருந்து விலகி, நெகிழ்வுத்தன்மையுடனும் ஆர்வத்துடனும் செயல்படுவோமா?

Just as the wind is invisible but its effects are undeniable, the Holy Spirit works powerfully within us. Shall we be flexible and responsive, shifting our focus from our own plans to the divine nudges God places in our day-to-day routines?

-- Monday of the Second Week of Easter - Cycle 2

Apr 12

 மனதில் பதிக்க

“அப்போது இயேசு அங்கு வந்து அவர்கள் நடுவில் நின்று, “உங்களுக்கு அமைதி உரித்தாகுக!” என்று வாழ்த்தினார். - யோவான்  20:19-31

Jesus came and stood in their midst and said to them, “Peace be with you.” - John 20:19-31

மனதில் சிந்திக்க

இயேசு நம்மை நாமே 'சரிசெய்யும்' வரை காத்திருப்பதில்லை. அவர் நம்முடைய ஆழ்ந்த கவலைகளுக்குள்ளும் சந்தேகங்களுக்குள்ளும் தாமாகவே நுழைந்து, நமக்கு முழுமையான அமைதியையும் ஆறுதலையும் தருகிறார். நம் இதயக் கதவுகள் பயத்தினால் பூட்டப்பட்டிருந்தாலும், விசுவாசத்தின் வழியாக அவரை உள்ளே நுழைய நாம் அனுமதிப்போமா?

Jesus doesn’t wait for us to "fix" ourselves before He shows up. He enters our quiet anxieties and deepest doubts, offering a peace that brings wholeness and comfort. Even when our hearts feel bolted shut, will we let Him in through the simple door of faith?

-- Second Sunday of Easter

Apr 11

 மனதில் பதிக்க

“உலகெங்கும் சென்று படைப்பிற்கெல்லாம் நற்செய்தியைப் பறைசாற்றுங்கள்”  - மாற்கு 16: 15

“Go into all the world and preach the gospel to all creation" - Mark 16: 15

மனதில் சிந்திக்க

இயேசு நம்மை நற்செய்தியின் தூதுவர்களாக மட்டும் அழைக்கவில்லை; மாறாக, அவருடைய ஒளியைப் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடியாகவும் இருக்க அழைக்கிறார். விவிலியத்தை கற்க ஒருவர் நம் வாழ்க்கை முறையை மட்டும் பார்த்தார் என்றால் நாம் அவருக்கு என்ன கற்றுக்கொடுக்க போகிறோம்? சிந்திப்போமா?

Jesus does not merely call us to be messengers of a text, but to be mirrors of His light. If our lives were the only 'Bible' someone ever read, what would they learn from us? Let's think about it.

-- Saturday in the Octave of Easter

Apr 10

 மனதில் பதிக்க

“அவர் ஆண்டவர் தாம் என்று அவர்கள் அறிந்து கொண்டார்கள்.”  யோவான் 21: 12

“The disciples knew it was the Lord.”  John 21: 12

மனதில் சிந்திக்க

சீடர்கள், அது ஆண்டவர் தான் என்கிற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையில் இருந்ததால், 'நீர் யார்?' என்று அவரிடம் கேட்கத் துணியவில்லை. நம்முடைய வாழ்க்கையில் எல்லாம் சாதகமாக நடக்கும்போது மட்டும் கடவுளின் பிரசன்னத்தின் மீது உறுதியான நம்பிக்கை கொள்கிறோமா, அல்லது தோல்விகள் மற்றும் நிச்சயமற்ற நிலைகளின் போதும் அந்த நம்பிக்கை நிலைத்திருக்கிறதா?

The disciples were so consumed by the conviction that it was the Lord that they did not dare to ask His identity. Do we maintain a steadfast belief in God’s presence only when life is favorable, or does it endure even during failures and uncertainty?

-- Friday in the Octave of Easter

Apr 09

 மனதில் பதிக்க

“உங்களுக்கு அமைதி உரித்தாகுக!'' - லூக்கா 24: 36

"Peace be with you" - Luke 24: 36

மனதில் சிந்திக்க

இறை அருள் நம்மில் செயலாற்றும் போது நாம் அதை புரிந்து கொள்ளாததால்  சீடர்களைப் போலவே பதற்றப்படுகிறோம். இந்த மாற்றங்கள் மீது நமக்கு எவ்விதக் கட்டுப்பாடும் இல்லாத நிலையில், இறை அருளால் வரும் மாற்றத்தை  கண்டு அஞ்சுகிறோமா  அல்லது அவரது கிருபையை மன அமைதியோடு தாழ்மையாக ஏற்றுக்கொள்கிறோமா ?

When God moves in our lives, we feel anxious like the disciples because it’s unfamiliar or overwhelming. Are we trembling at the changes God brings to our lives, over which we have no control?  Or are we trusting His ‘Shalom’ more than our own scare, even when the cost is high?

-- Thursday in the octave of Easter

Apr 08

 மனதில் பதிக்க

“அவர்கள் கண்கள் திறந்தன. இயேசுவை அடையாளம் கண்டுகொண்டார்கள்”  - லூக்கா 24: 31

“And their eyes were opened, and they knew Him” - Luke 24: 31

மனதில் சிந்திக்க

சீடர்களின்  கண்கள், தங்கள் சொந்த எதிர்பார்ப்புகளாலும் துயரத்தாலும் மறைக்கப்பட்டிருந்து. இயேசு அப்பத்தைப் பிட்டபோது, ​​அவர்களின் புறப் பார்வை விலகி, ஆன்மீக வெளிச்சம் பிறந்தது. எப்போதும் நம் அருகிலேயே நடந்துவரும் நம் மீட்பரை நம்மால் உண்மையாகவே அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடிகிறதா? அல்லது, நம்முடைய சொந்தப் போராட்டங்களின் சுமையால் நம் கண்கள் மறைக்கப்பட்டதாகவே இருக்கிறதா?

The disciples were blinded by their own expectations and grief. But when Jesus broke the bread, their physical sight gave way to spiritual revelation. Are we truly able to recognize our Savior who walks beside us always, or are we still so blinded by the weight of our own struggles and problems?

-- Wednesday in the Octave of Easter