Apr 12

 மனதில் பதிக்க

“அப்போது இயேசு அங்கு வந்து அவர்கள் நடுவில் நின்று, “உங்களுக்கு அமைதி உரித்தாகுக!” என்று வாழ்த்தினார். - யோவான்  20:19-31

Jesus came and stood in their midst and said to them, “Peace be with you.” - John 20:19-31

மனதில் சிந்திக்க

இயேசு நம்மை நாமே 'சரிசெய்யும்' வரை காத்திருப்பதில்லை. அவர் நம்முடைய ஆழ்ந்த கவலைகளுக்குள்ளும் சந்தேகங்களுக்குள்ளும் தாமாகவே நுழைந்து, நமக்கு முழுமையான அமைதியையும் ஆறுதலையும் தருகிறார். நம் இதயக் கதவுகள் பயத்தினால் பூட்டப்பட்டிருந்தாலும், விசுவாசத்தின் வழியாக அவரை உள்ளே நுழைய நாம் அனுமதிப்போமா?

Jesus doesn’t wait for us to "fix" ourselves before He shows up. He enters our quiet anxieties and deepest doubts, offering a peace that brings wholeness and comfort. Even when our hearts feel bolted shut, will we let Him in through the simple door of faith?

-- Second Sunday of Easter

Apr 11

 மனதில் பதிக்க

“உலகெங்கும் சென்று படைப்பிற்கெல்லாம் நற்செய்தியைப் பறைசாற்றுங்கள்”  - மாற்கு 16: 15

“Go into all the world and preach the gospel to all creation" - Mark 16: 15

மனதில் சிந்திக்க

இயேசு நம்மை நற்செய்தியின் தூதுவர்களாக மட்டும் அழைக்கவில்லை; மாறாக, அவருடைய ஒளியைப் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடியாகவும் இருக்க அழைக்கிறார். விவிலியத்தை கற்க ஒருவர் நம் வாழ்க்கை முறையை மட்டும் பார்த்தார் என்றால் நாம் அவருக்கு என்ன கற்றுக்கொடுக்க போகிறோம்? சிந்திப்போமா?

Jesus does not merely call us to be messengers of a text, but to be mirrors of His light. If our lives were the only 'Bible' someone ever read, what would they learn from us? Let's think about it.

-- Saturday in the Octave of Easter

Apr 10

 மனதில் பதிக்க

“அவர் ஆண்டவர் தாம் என்று அவர்கள் அறிந்து கொண்டார்கள்.”  யோவான் 21: 12

“The disciples knew it was the Lord.”  John 21: 12

மனதில் சிந்திக்க

சீடர்கள், அது ஆண்டவர் தான் என்கிற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையில் இருந்ததால், 'நீர் யார்?' என்று அவரிடம் கேட்கத் துணியவில்லை. நம்முடைய வாழ்க்கையில் எல்லாம் சாதகமாக நடக்கும்போது மட்டும் கடவுளின் பிரசன்னத்தின் மீது உறுதியான நம்பிக்கை கொள்கிறோமா, அல்லது தோல்விகள் மற்றும் நிச்சயமற்ற நிலைகளின் போதும் அந்த நம்பிக்கை நிலைத்திருக்கிறதா?

The disciples were so consumed by the conviction that it was the Lord that they did not dare to ask His identity. Do we maintain a steadfast belief in God’s presence only when life is favorable, or does it endure even during failures and uncertainty?

-- Friday in the Octave of Easter

Apr 09

 மனதில் பதிக்க

“உங்களுக்கு அமைதி உரித்தாகுக!'' - லூக்கா 24: 36

"Peace be with you" - Luke 24: 36

மனதில் சிந்திக்க

இறை அருள் நம்மில் செயலாற்றும் போது நாம் அதை புரிந்து கொள்ளாததால்  சீடர்களைப் போலவே பதற்றப்படுகிறோம். இந்த மாற்றங்கள் மீது நமக்கு எவ்விதக் கட்டுப்பாடும் இல்லாத நிலையில், இறை அருளால் வரும் மாற்றத்தை  கண்டு அஞ்சுகிறோமா  அல்லது அவரது கிருபையை மன அமைதியோடு தாழ்மையாக ஏற்றுக்கொள்கிறோமா ?

When God moves in our lives, we feel anxious like the disciples because it’s unfamiliar or overwhelming. Are we trembling at the changes God brings to our lives, over which we have no control?  Or are we trusting His ‘Shalom’ more than our own scare, even when the cost is high?

-- Thursday in the octave of Easter

Apr 08

 மனதில் பதிக்க

“அவர்கள் கண்கள் திறந்தன. இயேசுவை அடையாளம் கண்டுகொண்டார்கள்”  - லூக்கா 24: 31

“And their eyes were opened, and they knew Him” - Luke 24: 31

மனதில் சிந்திக்க

சீடர்களின்  கண்கள், தங்கள் சொந்த எதிர்பார்ப்புகளாலும் துயரத்தாலும் மறைக்கப்பட்டிருந்து. இயேசு அப்பத்தைப் பிட்டபோது, ​​அவர்களின் புறப் பார்வை விலகி, ஆன்மீக வெளிச்சம் பிறந்தது. எப்போதும் நம் அருகிலேயே நடந்துவரும் நம் மீட்பரை நம்மால் உண்மையாகவே அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடிகிறதா? அல்லது, நம்முடைய சொந்தப் போராட்டங்களின் சுமையால் நம் கண்கள் மறைக்கப்பட்டதாகவே இருக்கிறதா?

The disciples were blinded by their own expectations and grief. But when Jesus broke the bread, their physical sight gave way to spiritual revelation. Are we truly able to recognize our Savior who walks beside us always, or are we still so blinded by the weight of our own struggles and problems?

-- Wednesday in the Octave of Easter

Apr 07

 மனதில் பதிக்க

“நான் ஆண்டவரைக் கண்டேன்!" - யோவான் 20: 10

“I have seen the Lord!”  - John 20: 10

மனதில் சிந்திக்க

சீடர்கள் தங்கள் இல்லங்களுக்குத் திரும்பிய வேளையில், மகதலேனா மரியாள் அங்கேயே தங்கி, உயிர்த்தெழுந்த ஆண்டவரின் பிரசன்னத்தை உணர்ந்தார். நமது துயரத்தின் நிழலிலும் நம்பிக்கையில் உறுதியாய் நிலைத்திருக்கக்கூடிய துணிவு நமக்கு இருக்கிறதா? அல்லது, நாம் முன்பு அறிந்திருந்த வாழ்க்கையின் வெற்று ஆறுதல்களை நாடி, அவசரமாகத் திரும்பிக்கொண்டிருக்கிறோமா?

While the disciples went home, Mary Magdalene remained and encountered the presence of the Risen Lord. Are we brave enough to remain anchored in faith within the shadow of our grief, or are we simply hurrying back to the hollow comforts of the life we knew before?

-- Tuesday in the Octave of Easter

Apr 06

 மனதில் பதிக்க

“அஞ்சாதீர்கள்! என் சகோதரர்களிடம் சென்று, அவர்களைக் கலிலேயாவுக்குப் போகுமாறு சொல்லுங்கள்'' - மத்தேயு 28: 10

 “Do not be afraid. Go and tell my brothers to go to Galilee; there they will see me” - Matthew 28: 10

மனதில் சிந்திக்க

பயமும் உயிர்த்தெழுதலும் ஒரே இடத்தில் ஒருங்கே நிலவ முடியாது என்பதை இயேசு நிலைநாட்டுகிறார். அவர் உயிர்த்தெழுந்தார் என்று நம்புவது, மரணம் எனும் அந்த 'இறுதி முடிவானது' தன் வல்லமையை இழந்துவிட்டது என்று நம்புவதாகும். மரணம் ஏற்கனவே தோற்கடிக்கப்பட்டுவிட்டது என்ற உணர்வோடு நாம் உண்மையிலேயே வாழ்வோமெனில், எத்தகைய துணிச்சலான, அன்பார்ந்த செயலை இன்று நாம் முன்னெடுப்போம்? 

Jesus establishes that fear and Resurrection cannot occupy the same space. To believe He is risen is to believe that the ultimate "end" which is death, has lost its power. If we truly lived as if death had already been defeated, what bold, loving action would we take today that fear has been holding us back from?

-- Monday in the Octave of Easter - Cycle 2

Apr 05

 மனதில் பதிக்க

“கல்லறைக்கு முதலில் வந்து சேர்ந்த மற்றச் சீடரும் உள்ளே சென்றார்; கண்டார்; நம்பினார்'' யோவான் 20:8

 “The other disciple, who had reached the tomb first, also went inside. He saw and believed.” John 20: 8

மனதில் சிந்திக்க

விசுவாசமானது, துயரத்திலிருந்தும் குழப்பத்திலிருந்தும் விலகி, 'சாத்தியமற்றது நிகழ்ந்துவிட்டது' எனும் உணர்தலை நோக்கிய ஒரு அமைதியான அகமாற்றமாகவே தொடங்குகிறது. கல்லறையின் அமைதியில் நின்றிருந்த யோவானைப் போலவே, நம் போராட்டங்களின் இரைச்சலை அடக்கி, நம் ஆண்டவர் இன்றும் செயலாற்றிக்கொண்டிருக்கிறார் என்பதற்கான அந்த அமைதியான சான்றை நம்மால் செவியுற முடியுமா?

Faith often begins with a quiet, internal shift from grief and confusion to the realization that the impossible has happened. Like John standing in the stillness of the tomb, can we silence the noise of our struggle to hear the quiet proof that our Lord is still at work?

-- Happy Easter

Apr 04

 மனதில் பதிக்க

இயேசு உயிருடன் எழுப்பப்பட்டார். உங்களுக்கு முன்பாக அவர் கலிலேயாவுக்குப் போய்க் கொண்டிருக்கிறார். - மத்தேயு- 28: 7

Jesus has been raised to life. He is going ahead of you to Galilee. - Matthew-28: 7

மனதில் சிந்திக்க

காலியான கல்லறை, இயேசு கிறிஸ்து மரணத்தை வென்று, தோல்வியை புதிய வாழ்வாக மாற்றியிருப்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. பெண்கள் அச்சத்திலிருந்து மகிழ்ச்சியான சாட்சிகளாக மாறுகின்றனர்; பணி வாழ்விற்கு அழைக்கப்படுகின்றனர் . “அஞ்சாதிருங்கள்” என்ற அவருடைய வார்த்தைகள், இருளும் மரணமும் இறுதியான நிலையாக இருக்க முடியாது என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகின்றன. உயிர்த்தெழுதலின் மகிழ்ச்சியை மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள, கடவுள் எவ்வாறு நம்மை அழைக்கிறார்?

The empty tomb shows that Jesus Christ has conquered death, turning defeat into new life. The women move from fear to joyful witness, showing that encountering Christ leads to mission. His words, “Do not be afraid,” remind us that no darkness or death has the final word. How is God calling us to share the joy of the Resurrection with others?

Holy Week - Saturday

Apr 03

 மனதில் பதிக்க

நம் குற்றங்களுக்காகக் காயமடைந்தார். - எசாயா- 53:5

He was wounded for our transgressions. -  Isaiah-53:5

மனதில் சிந்திக்க

உங்கள் போராட்டங்களை ஜெபத்தில் குறிப்பிட்டு, அவற்றை அவருடைய பாடுகளுடன் இணைத்து, “இயேசுவே, இதை உமக்கு அளிக்கிறேன்” என்று மனதாரக் கிறிஸ்துவிடம் அர்ப்பணியுங்கள். பின்னர், சிறிய, உறுதியான செயல்கள் மூலம் மற்றவர்களுக்கு அமைதியைக் கொண்டு வாருங்கள். எதிர்வினையாற்றுவதற்குப் பதிலாக மென்மையாகப் பதிலளித்து , பொறுமையுடன் செவிசாய்த்து , அன்பான வார்த்தையையோ அல்லது அமைதியான உதவியையோ வழங்குங்கள் . இன்று நமது போராட்டங்களைக் கிறிஸ்துவிடம் அர்ப்பணித்து, நம்மைச் சுற்றியுள்ள மக்களுக்கு அமைதியைக் கொண்டுவர முயற்சிப்போமா ?

Offer your struggles to Christ by naming them in prayer, uniting them to His Passion, and consciously saying, “Jesus, I give this to You.”. Then bring peace to others through small, concrete acts respond gently instead of reacting, listen with patience and offer a kind word or quiet help. Can we offer our struggles today to Christ and still bring peace to people around us?

-- Holy Friday